Bazı Kitaplar vardır. Kapağını görünce etkilenir, okursun. Bazılarınında kapağını görünce kafanı çevirir, kaçarsın... Rüyalarına girmesinden korkarsın...
Hangi ruh hali ile bu kapak yapılmış olabilir?
Dur Kaçma! Korkma!...
Kahramanım Olur musun?
Çoğu zaman, hiç bitmeyeceğini düşünüyorum hikâyemin ve hep
umutlu olacağını hayal ediyorum kahramanlarımın. Başını yaslayabilecekleri
hiçbir dost bulamasalar da, bir başına kalsalar da, onları özgür kılmak
istiyorum. Kıvrımlı yollar çizsem de önlerine, kestirmelerden haberdar olmalarını
diliyorum. Sevdikleri var Mutlaka, biliyorum, onlar için beğenecekleri bir son
kurguluyorum. Her şeyin kalpte başladığını biliyor ve bedensel zevklerin gelip
geçici olduğunu düşünüyorum. Kahramanlarımın yaşamında gündelik kaygılar yok,
insanlara zulmetme düşüncesi, üstünlük merhalesi, bencillik hissi. Hiçbiri yok
benim kahramanlarımın hayatlarında. Onlar insanı seviyor, korkuyorlar
incitmekten bir karıncayı, ağlıyorlar elinden şekeri alınmış bir çocuk
gördüklerinde, küçük şeylerden mutlu oluyorlar…
Kahramanlarım, düşler kuruyor, hayaller ile gerçeği
birbirine karıştırıyor ve özenilesi bir hayat yaşıyor.
Bir hikâyeye kahraman olmak veya gerçek hayatta doğru düzgün
bir baltaya sap olamadan ömrünü tüketmek! Hangisi daha yaşanılası?
Kalbi kırık bir adamın son isteği ne olabilir hayattan?
Bütün bir ömrünü bir hiç uğruna harcadıktan sonra, dönüp
ardına baktığında hiçbir şey görememek nasıl bir histir ki?
Sallanan bir koltukta bir başıma oturmuş, ellerimin
soğukluğunu bacaklarımın arasına sokarak geçiriyorum zamanımı. “Yaşadığım
yalnızlık hissini tanımlayabilir misin?”
Kahramanım olur musun?
Şimdi Kapağı Göreceksin Korkma!
Bu kitabı al,oku!
 |
| Kahramanım Olur musun? |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder